IMG_0266

Genesis

Vandaag begin ik in Genesis. Hoe cliché. Maar ik heb er goede redenen voor. Een heel praktische is dat ik ben begonnen met een ‘lees-de-hele-bijbel-in-een-jaar rooster’. Ik heb eigenlijk een beetje een ingewikkelde verhouding met Bijbelleesroosters. Ze beginnen meestal met goede voornemens, en eindigen net als hardloopschoenen en smoothiemakers de derde week van februari onder een laag stof en schuldgevoelens. Letterlijk? Maar in het afgelopen jaar ben ik anders gaan kijken naar de bijbel. Er meer van gaan houden, er meer mee gaan stoeien. Het grappige is: hoe minder je de woorden gebruikt als handleiding voor het leven – met [… Lees Meer]

4424835837_7a88303b08_z

Stress, stilte en een slapende baby

Al een paar weken heb ik stress. Waarom is op zich niet zo interessant. Iedereen heeft weleens stress. Of het nou is vanwege de naderende kerst met ingewikkelde familie, of een lastige situatie op het werk. Tot op zekere hoogte is het zelfs gezond: je wordt alert, presteert er beter van, wordt scherper. Behalve dus als het te lang duurt, en je niet meer zomaar de knop om kunt zetten om weer rustig te worden. ‘As we speak’ zit ik op een relaxte bank in een fijn koffiezaakje met een cappuccino en een red velvet muffin. Daar zou je toch [… Lees Meer]

sandrachile-686986-unsplash

Moederhart

Sinds ik een kind heb, ben ik een watje. Ik kan nergens meer tegen. Nu was ik al nooit heel stoer, dat kan mijn omgeving bevestingen. Ik ben in mijn hele leven nog nooit in een spookhuis geweest. En op de kermis is het reuzenrad zo’n beetje het spannendste wat ik doe. Bij enge films zit ik met opgetrokken knieën en een kussentje op schoot. Maar nu ik moeder ben, komt daar bij dat ik echt niks meer kan zien waarin kinderen iets aangedaan wordt. Eerder vond ik dat uiteraard ook heel erg – ik snap niet waarom mensen vrijwillig [… Lees Meer]

baby steps

Op eigen benen

Afgelopen week was er een vol mijlpalen. Hele grote, en iets minder grote. Het was bijvoorbeeld de tweede verjaardag van onze kleine spruit. Twee jaar geleden begon Evi als een heel klein minispruitje haar gevecht om het leven buiten de (toen al niet meer zo comfortabele) buik van mama aan te kunnen. en omdat ze daar veel te vroeg mee was begonnen, was dat een enorme strijd. Dat ze de twee jaar gehaald heeft, en nu een blij, pittig dametje is, durfden we toen nog niet te hopen. Dus dat moest gevierd worden! Met taart, kadootjes en af en toe [… Lees Meer]

image

Mijn innerlijke Judge Judy

Ik heb een stemmetje in mijn hoofd. Nou niet meteen in paniek raken en de dienstdoende psychiater bellen, het is niet echt hoorbaar. Maar een klein beetje last heb ik er toch wel van. Mijn stemmetje klinkt een beetje als Judge Judy. Ken je die nog? De Amerikaanse televisierechter die vooral in de jaren ’90 helemaal happening was. Ze genoot vooral populariteit van wege haar no-nonsense benadering, haar strenge blik en haar scherpe humor. Sinds kort is ze weer opnieuw geïntroduceerd op RTL4, en zie ik haar gezicht tijdens het zappen af en toe voorbijkomen. Ik blijf er nooit bij [… Lees Meer]