sandrachile-686986-unsplash

Laten we lief zijn – over sociale filters en echte ontmoetingen

Het is vaste prik op vrijdag. We wandelen naar de supermarkt: kleuter op de step, baby in de kinderwagen. Geen haast, soms ook zelfs niet echt een doel (want lang leve de weekboodschappen online bestellen). De kleuter kletst onderweg honderduit en benoemt alles wat ze ziet. Een steentje, een grappig hondje, een bloem, een buurvrouw met gebroken arm.  Dat observatievermogen is natuurlijk prachtig, het helpt haar de wereld te interpreteren. Het is haar manier om contact te zoeken. Dat daar nog geen sociale filter op zit is vooral voor mij soms onhandig. Natuurlijk roept het schattige oooh’s en aaah’s op [… Lees Meer]

IMG_7962

Mooie, gebroken mensen – een kijkje in het Museum of Humanity

Een beeld zegt soms meer dan duizend woorden. Sommige beelden zeggen zoveel dat ik er zelf een beetje sprakeloos van word. Zo’n foto die recht je hart binnenkomt. Fotograaf Ruben Timman is expert in precies dat soort plaatjes.  Al jarenlang is hij bezig met zijn droom – een letterlijke en figuurlijke – om het ‘Museum of Humanity’ op te richten. Een oneindige verzameling portretten die de schoonheid en waardigheid van mensen laten zien middenin een gebroken wereld.  Minimeisje op de foto In die rol kwamen we hem een paar jaar geleden tegen op een festival. Hij stond er met zijn [… Lees Meer]

tim-mossholder-298394

Pauze

Zoals je vast hebt gemerkt is het een beetje stil hier. Niet zo gek ook, want in het echte leven is het bij mij allesbehalve stil tegenwoordig. Dus hier komt het bekende riedeltje van ‘prioriteiten, grenzen, keuzes enzovoort…’ De blogs op deze website krijgen even pauze. Dat betekent overigens niet dat ik niet meer schrijf. Verre van. Online en offline mag ik meedoen aan allerlei leuke initiatieven, zoals bijvoorbeeld Power to the Mama’s. Ik vind het heel leuk om daar tijd in te stoppen, en zal via social media blijven delen waar ik mee bezig ben! O ja, ik ga [… Lees Meer]

IMG_5011

Lekker vasthouden

Loslaten is niet mijn sterkste kant. Daar werd ik gisteravond tijdens een liefdevolle maar stevige schoudermassage weer aan herinnerd door mijn immer knedende echtgenoot. Ik maak me over te veel dingen zorgen. Ik denk altijd drie stappen vooruit over wat er allemaal mis zou kunnen gaan. En sinds ik weer een baby heb, vind ik het bijzonder moeilijk om niet op elk huiltje, zuchtje en kreuntje te reageren – terwijl ik dit schrijf kijk ik af en toe angstvallig naar de babyfoon. Het is een beetje een toverwoord lijkt het wel, dat ‘loslaten’. Elke therapeut noemt het, de Happinezz en [… Lees Meer]

IMG_5133

Inspireren moet je leren

Al zo’n vier dagen was ik bezig met een blog. De enigszins grappige maar toch ook een beetje serieuze inleiding was al af. En dan nu de diepte in… Maar waar ik meestal geen probleem heb om mijn gedachten op papier – of beter: het scherm – te krijgen, bleef ik nu steken. Een writers block wil ik het niet noemen. Ik ben niet bezig met een roman ofzo, en heb ook geen deadline of andere veeleisende toestanden. Alleen, ik kon geen woorden vinden voor mijn gedachten en gevoelens. En als je schrijft, zijn woorden toch best essentieel. Het was [… Lees Meer]