Moedige Mama’s – Saskia

Het is weer hoog tijd voor een moedige mama. De mama van vandaag is Saskia (35). Ze is getrouwd met Jos en moeder van Emma (5) en Linde (8 maanden). Ze is werkzaam geweest in de evenementenbranche, en sinds 2 jaar fulltime moeder.


 

Schermafbeelding 2016-05-05 om 09.26.22

Je bent ze inmiddels ook al vast eens tegen gekomen, de nieuwe rage onder de theezakjes. Op het labeltje wat aan je theezakje zat zit staan opeens allemaal vragen, voor het geval je op een saai feestje of op bezoek bij je vervelende tante geen onderwerp van gesprek meer hebt. Van die vragen waarbij je denkt: “Hoe komen ze er op!?”

Zo stond er laatst op “ben je liever slim of liever populair?”. Ik dacht, tja als je slim bent kan je toch ook best populair zijn?

Al een aantal keer kwam ik het labeltje tegen met “Ben je ooit eens de eerste hulp geweest?” Leuk onderwerp voor op een verjaardag dacht ik gelijk, maar ook direct wel realiteit. Ik zou inmiddels niet meer weten hoe vaak we met spoed met onze oudste dochter Emma naar het ziekenhuis zijn gereden. Of zouden die ritjes met de ambulance mee tellen voor deze vraag.

 

We hebben al zo veel mee gemaakt, zo veel nachten ziekenhuis, je telt soms al snel in weken, het eerste jaar telden we de maanden. Gelukkig is dat inmiddels al wel een stuk minder.

Nu kwam ik van de week voor het eerst echt een labeltje tegen met een vraag waarvan ik eigenlijk even stil werd, maar eigenlijk ook gelijk wel wist wat ik er op zou antwoorden.

“Met wie zou je voor een dag willen ruilen?”

Die dag zou ik ruilen met mijn dochter Emma, een dag waarop ze vervelende onderzoekjes zou moeten doen, of bloed moet laten prikken, dag van een operatie. Een dag haar pijn voelen, haar begrijpen en haar een dag dat leed besparen…

Hoe vaak heb ik wel niet met haar in het ziekenhuis gezeten, dan moest er weer iets gebeuren. Inmiddels is ze 5 en kan je het goed uitleggen wat er gaat gebeuren, maar ook dan betekent het niet dat ze het leuk gaan vinden en vol begrip zullen meewerken. De afwegingen die je moet maken, vertel ik het nu al, zodat ze vragen kan stellen en precies weet wat er zal gaan gebeuren, of wacht je tot het laatste moment, zodat je juist niet al die tijd in de aanloop er naar toe al die spanningen, vragen en angsten hebt.

In het begin kregen we vaak te horen van mensen in onze omgeving dat ze het knap vonden hoe wij het doen, de zorgen die wij extra hebben gehad en nog hebben voor Emma. Het is niet iets waarvoor je kunt leren, er is niemand die je uitlegt hoe het moet en hoe het zal gaan. Je rolt vanzelf in die rol van moeder, jij leert je kind kennen en je kindje leert jou kennen. Ook als er opeens meer zorg bij komt kijken, je rolt door in die rol, je gaat verder alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Het is jouw normaal.  

Je leert in al die tijd je kind(eren) goed kennen, maar toch is het elke keer weer anders. Sinds kort heeft Emma een zusje, weer een nieuw mensje met een nieuwe gebruiksaanwijzing. Die je er overigens niet bijgeleverd krijgt bij de geboorte!

Elk nieuw leven is een nieuw begin, een nieuw hoofdstuk, van een boek waarvan elke pagina nog blanco is en je niet weet wat komen gaat.  

 

 

Deel dit:
Share